Wspomnienie o Dyrektorze Zespołu Szkół Gospodarczych Marku Pikule.

„?a jeszcze tyle miał do zrobienia!

 „Wszystko przeminie, tak jak chce przeznaczenie,
 lecz jedno zostaje:  wspomnienie?”
 A.Kistela, uczennica ZSG

Poniedziałek 13 czerwca był pierwszym dniem egzaminu zawodowego w Zespole Szkół Gospodarczych w Rzeszowie. Atmosfera nerwowości i pośpiechu udzielała się  nie tylko uczniom, ale i nauczycielom. Dyrektor Marek Pikuła, jak zwykle spokojny, opanowany i uśmiechnięty, starał się rozładować panujące napięcie. Jak zwykle kibicował uczniom  i żartował. „Masz kody na egzamin? Wzięłaś zapasowy długopis?”
Tego samego dnia o godzinie 17 już nie żył. Zginął tragicznie w wypadku samochodowym, gdy wraz z córką wracał do domu. Miał 46 lat. Wśród nauczycieli i uczniów szok i niedowierzanie. Jakby zatrzymało się serce szkoły. Przy wejściu do budynku  i w miejscu, w którym dyrektor parkował samochód, palą się znicze, powiewa biało ? czerwona flaga przewiązana kirem.
Tegoroczna absolwentka wspomina: „ Dzisiaj miałam kolejny etap egzaminu zawodowego. Jakże inny był to dzień. W szkole panowała dziwna atmosfera. Na każdym kroku można było odczuć, że Jego już nie ma.”
Marek Pikuła był związany z Zespołem Szkół Gospodarczych od 19 lat czyli od roku 1992. Zaczynał pracę jako absolwent wydziału technicznego WSP w Rzeszowie. Był nauczycielem przedmiotów zawodowych, a po ukończeniu w 2001 roku studiów podyplomowych uczył hotelarstwa. Nieustannie doskonalił swój warsztat pracy, podejmując studia podyplomowe z zakresu zarządzania instytucją oświatową w zreformowanym systemie edukacji oraz studia z zakresu żywienia człowieka na Akademii Rolniczej w Krakowie.To wszechstronne wykształcenie stało się przepustką do kariery zawodowej.  W 2004 został kierownikiem szkolenia praktycznego, a od 2002 przez 7 lat pełnił funkcję wicedyrektora.
Jako wicedyrektor wykazywał się bardzo dobrymi osiągnięciami. Zainicjował udział uczniów w  międzynarodowych i krajowych konkursach gastronomicznych i hotelarskich, w których zajmowali oni pierwsze miejsca, wykazując się świetnym przygotowaniem teoretycznym i praktycznym.
Podejmował działania, których rezultatem było umożliwienie zdolnej młodzieży rozwijanie jej zainteresowań gastronomiczno ? hotelarskich. Był współorganizatorem projektu Leonardo da Vinci pt. „Praktyczne funkcjonowanie francuskich przedsiębiorstw gastronomicznych z uwzględnieniem zwyczajów i kultury żywienia”. Nawiązał współpracę ze szkołą hotelarską  w Michalowcach na Słowacji, która zaowocowała wymianami uczniów na praktykach zawodowych . Umiał współpracować z ludźmi i pozyskiwać sponsorów do lepszego wyposażenia pracowni technologicznych, obsługi konsumenta i hotelarstwa. Był pomysłodawcą i koordynatorem Europejskiego Konkursu Kulinarnego, odbywającego się w Rzeszowie od roku 2006. Wraz z nauczycielami założył Stowarzyszenie Wspierania Młodych Talentów,. którego został prezesem. Stowarzyszenie otrzymało status organizacji pożytku publicznego, a jego zadaniem jest wspieranie zadań edukacyjnych szkoły oraz pozyskiwania środków na działania promujące szkołę. Za swoje osiągnięcia otrzymał dwie nagrody Prezydenta Miasta Rzeszowa.
W roku 2009, po odejściu dotychczasowego dyrektora, cała społeczność szkolna nie miała wątpliwości, że to właśnie Marek Pikuła powinien objąć to stanowisko. Co na to wpłynęło?
Przede wszystkim jego cechy charakteru: kreatywność i umiejętność organizowania pracy. Miał też wiele zalet, które zjednywały mu ludzi: otwartość, opanowanie, świetny kontakt z uczniami i dar łagodzenia konfliktów międzyludzkich. Miał zwyczaj mawiać: „Nie pozwolę, żeby ktoś wyszedł z mojego gabinetu niezadowolony.”
Jego największą dumą był nowy obiekt ZSG, budowie którego towarzyszył od samego początku. Z radością przemierzał korytarze, od podziemi do ostatniego piętra. Najbardziej cieszyły go profesjonalnie i nowocześnie urządzone pracownie technologiczne.   „A tu będę siedział”? mówił, pokazując przestronny gabinet z widokiem na Wisłok. Niestety, nie zdążył się już do niego przeprowadzić.
Wszystkie jego plany, a jeszcze tyle miał do zrobienia, przerwał tragiczny poniedziałek 13. 06.2011. Od tej chwili Szkoła już nigdy nie będzie taka sama. Pozostaną nam wspomnienia, bo to one nie pozwolą zapomnieć, jakim wyjątkowym był człowiekiem. Jedna z uczennic szczególnie zapamiętała spotkanie Dyrektora z Samorządem Uczniowskim. „Utkwiło mi w pamięci to, jak namawiał nas do udziału w akcjach charytatywnych. Widać było, że z całego serca chce, aby młodzież pomagała potrzebującym ludziom. Patrzył z taką nadzieją w nas, tam zebranych. Czuło się, jak bardzo liczy się dla niego dobro drugiego człowieka.” Mocno wspierał działające w ZSG stowarzyszenia i organizacje katolickie. Jeden z opiekunów wspomina: „Był bardzo ciepłym człowiekiem. Troszczył się o wszystkich uczniów, a szczególnie o dzieci z rozbitych rodzin. Mocno wczuwał się w sytuację sierot, gdyż sam wcześnie stracił ojca. Byłam świadkiem rozmowy Dyrektora z bliźniakami z ubogiej rodziny, którym zmarł ojciec. Zapytał, jaki rozmiar koszuli noszą, a na drugi dzień przyniósł dla nich odzież.”  Był wrażliwy artystycznie. Lubił przychodzić do szkolnego teatru Megakreacji, na który wygospodarował specjalne pomieszczenie. Siadał na ławce i z upodobaniem przypatrywał się próbom.
Nauczyciele zapamiętają go bardziej jako kolegę niż zwierzchnika. Często zapraszał ich do gabinetu na kawę lub sam, z kubkiem kawy ze szkolnego automatu, przychodził do pokoju nauczycielskiego, przysiadał się do stolików i rozmawiał.
Pogrzeb Dyrektora był wyrazem ogromnego szacunku. W ostatniej wędrówce życia towarzyszyli mu jego ukochani uczniowie, w galowych strojach reprezentujących różne zawody: hotelarzy, kucharzy, kelnerów. Każdy z nich trzymał w ręce pięknie rozkwitniętą różę, którą później położył na grobie swojego Dyrektora.

(Pani Ewa Kowalska, Pani Beata Wojnar)

W dniu jutrzejszym 22 czerwca 2011r tj środa zakończenie roku szkolnego 2010/2011. Porządek jutrzejszego dnia jest następujący:
Godzina 8:00 - zapraszamy na Mszę Świętą do Kościoła Farnego
Godzina 9:20 - uroczyste zakończenie roku szkolnego w ZSG - Klasy I na arenie, pozostałe klasy II i III w salach według harmonogramu.